Journalistiek kluitjesvoetbal in VUmc-drama​

Het VUmc-drama begint zo langzamerhand ook een journalistiek drama te worden. Bijna geen journalist kan de stroom aan lekkages uit het ziekenhuis nog weerstaan. Want als er ìets goed is georganiseerd, dan is het dat voortdurende lekken.​

Het afgelopen weekeinde was het weer raak. De Telegraaf berichtte dat er volgens een anonieme melder sprake was van een “” om  longchirurg Rick Paul te beschadigen.

Anonieme meldingen

Paul, sinds juli ziek thuis, zou een kunstje zijn geflikt. Een collega zou niet tijdig bij een operatie zijn aangekomen, om Paul te dwingen op eigen houtje te beginnen. Wat niet mag volgens het protocol. Maar het is, volgens dezelfde Telegraaf, niet zo gelopen. De collega - een hoogleraar - is toch verschenen, de operatie is doorgegaan.

Conclusie: geen nieuws. Want: een anonieme melding. Veel ‘zou’ in de berichtgeving, veel slagen om de arm, geen complicaties, geen calamiteit. Geen officiële bevestigingen. De inspectie bevestigt alleen dat er een anonieme melding is gedaan. Die wordt onderzocht. Argos, het onderzoeksprogramma van Radio 1, had dezelfde anonieme melding binnengekregen. Daar besteedde  nog enkele minuten aan.

Geen bewijs

Bewijs voor het vermeende opzetje had Argos niet gevonden. Het ziekenhuis ontkende. Maar Argos vond het toch vermeldenswaardig, omdat uit gesprekken met VUmc-artsen was gebleken dat zij het bericht “serieus nemen”. Het  is “kenmerkend voor de haat en nijd” in het ziekenhuis, aldus luidde de disclaimer van Argos.

Intussen stond heel internet vol met berichten over een niet bewezen samenzwering bij het VUmc, een verhaal dat duidelijk niet klopt. Grotendeels overgeschreven van De Telegraaf. Geen redactie bleef achter. Van NRC, ANP en Novum tot Powned. Van NU.nl en Volkskrant tot NOS. Op het Radio 1 Journaal was het ook te horen.  

Napraten

De nieuwsconsument begrijpt er intussen niets meer van. Wat is er nou echt aan de hand bij het VUmc? Het nieuwe VUmc-bestuur heeft gezegd te worden gegijzeld door enkele medewerkers, maar zwijgt verder. Het lekken gaat door. Al een jaar lang. De meeste journalisten praten elkaar na, liggen aan het infuus van teleurgestelden.

Nuanceringen zijn lastig. Geen krant heeft geschreven dat , net als Paul geframed als klokkenluider, tegen de rechter heeft gezegd zichzelf niet als  te beschouwen.

Kluitjesvoetbal

Sommige journalisten weten van elkaar dat zij met hetzelfde verhaal uit het VUmc worden benaderd, zo blijkt op Twitter. Niet publiceren is dan bijna geen optie meer. Want wie wil de volgende dag de chef aan zijn bureau met de vraag: waarom hebben zìj dat wel en wìj niet? Dat versterkt het kluitjesvoetbal van journalisten. Vooral op internet.