Stinkende wonden in de zorg​

Door slechte communicatie gaan er in de zorg mensen dood. De gynaecoloog van het Westfriesgasthuis die ruzie had met een verloskundige is het laatste voorbeeld van dodelijke miscommunicatie.

 

 

 

Patiënt is altijd de dupe

De patiënt is de dupe als bestuurders onderling ruziën, als bestuurders met specialisten ruziën, als specialisten elkaar de maatschap uitvechten, als de  snoept. De patiënt is de dupe als artsen en verpleegkundigen hun mond niet wanneer er fouten worden gemaakt.

Emotie? Hoge kijkcijfers

De komende jaren komen er nog veel misstanden in de zorg naar buiten. Als de sector het niet zelf doet, zorgt de zorgconsument daar wel voor. Hij is mondiger geworden, hoger opgeleid, informeert  zich via internet en stapt sneller naar een advocaat. En hij gebruikt de media om zijn zaak kracht bij te zetten. De gang naar een journalist levert vaak meer op dan een gesprek met de specialist of het bestuur van een zorginstelling. En de journalist weet daar wel raad mee, want het gaat om leven en dood. Dat betekent emotie, dus hoge kijkcijfers.

Misbruik van wanhopige mensen

Een voorlopig dieptepunt in dit genre is de uitzending van  waarin een geluidloos huilende patiënt, die niet thuis zou mogen sterven, seconden lang close in beeld werd gebracht. Dat was mensonterend en had nooit uitgezonden mogen worden. Het bestuur en de achterban van de Evangelische Omroep storen zich vreemd genoeg niet aan het misbruik dat er van wanhopige mensen wordt gemaakt.

Reputatie in het geding

Er komt dus nog meer. Ook in meer genuanceerde nieuwsrubrieken. Redacties worden overspoeld met e-mails en telefoontjes van klagende patiënten en rancuneuze ex-medewerkers, al dan niet met steun van een advocaat, letselschadespecialist of politicus. Niet iedere journalist is in staat het kaf van het koren te scheiden. Hoor- en wederhoor raakt uit de mode. De reputatie van het ziekenhuis of de zorginstelling is permanent in het geding.

Smeulende vulkaan

Het is smeulende vulkaan. Iedere bestuurder in de zorg, iedere specialist en iedere verpleegkundige weet dat er in zijn organisatie een ‘meneer Jansen Steur’ rondloopt.  En vaak is het er meer dan één. . Maar daar kan iedere bestuurder nu zelf iets aan doen. Achterover leunen en naar de wijzen, de conspiracy of silence van die vermaledijde specialisten. Want met de messcherpe conclusies en aanbevelingen van de  in de hand kan er worden opgetreden en ingegrepen.   Daar is bestuurlijke moed voor nodig. Want op de korte termijn is het ongerief groot. Pas op de lange termijn betalen schoonmaakacties zich uit.

Communicatie op de agenda

Het gezegde ‘Zachte heelmeesters maken stinkende wonden’ is meer dan ooit van toepassing op de  in de zorg. Het verbeteren van de communicatie, zowel intern als extern, moet bij elke vergadering van de raad van bestuur tot op teamniveau hoog op de agenda staan.